Costa Dorada: een introductie

Bij het horen van het woord “Costa” denk je al snel aan Spanje, mooi weer, vakantie en bovenal aan genieten. In het geval van de Costa Dorada heb je het met deze gedachte helemaal bij het rechte eind. Je vindt deze Costa in Catalonië, een beetje in het noorden van Spanje. Daar strekt deze Costa zich uit over een lengte van ruim 210 kilometer. Het is een geliefde streek bij toeristen en pensionado’s. Als je dan ook nog eens weet dat “Dorada” goud betekent in het Spaans, dan weet je eigenlijk direct waarom deze streek zo geliefd is.

Zon, zee en strand

De streek is met name zo geliefd vanwege het heerlijke klimaat en de aanwezigheid van de Middellandse Zee. Water en zon zijn immers de ingrediënten die toeristen zoeken. Voeg hierbij een vriendelijke bevolking, hoge kwaliteit accommodaties, een fantastische cultuur, wat betreft eten en drinken en je hebt alles in huis voor de veeleisende aanbidder van zon, zee en strand. Met name bij de jeugd is deze streek enorm populair. Bekende badplaatsen als Cambrils en Salou zijn plekken waar zomers tienduizenden jongeren samenkomen om te feesten en te relaxen.

Maar er is meer

Toch doe je deze regio tekort door te stellen dat het alleen voor de jeugd een fijne vakantiebestemming is. Ook voor mensen die iets minder op hebben met feesten en zonnen alleen is er voldoende te zien en te beleven. Een bezoek aan de stad Tortosa is meer dan de moeite waard. Je vindt hier het Castillo de la Zuda. Een prachtig kasteel dat ’s avonds op spectaculaire wijze wordt verlicht.

Castillo de la Zuda in de nacht

Verder vindt je in deze zelfde stad een kathedraal, een klooster en diverse paleizen. Natuurpark Delta de L’Ebre is een waar Mekka voor de natuurliefhebber. Hier tref je een unieke flora en fauna aan en laat je je hier verder over informeren in het hier aanwezige informatiecentrum. In Tarragona zijn veel overblijfselen uit de Romeinse tijd te vinden. De ruïnes en het amfitheater staan zelfs op de werelderfgoedlijst van Unesco. Als je hier dan toch bent, dan kun je hier natuurlijk niet omheen.

Zo zie je dat deze Spaanse Costa voor elk wat wils in huis heeft. Goede reis!

Benissa

In de Spaanse regio Alicante ligt de gemeente Benissa. Een pareltje met een oppervlakte van een kleine 70 vierkante kilometer. Deze gemeente ligt centraal tussen de steden Alicante, Valencia en Denia. Een 4 kilometer lange kuststrook behoort ook nog eens  tot deze gemeente en hiermee is het dan ook een ideale vakantiebestemming te noemen voor mensen die willen genieten van een heerlijk klimaat in combinatie met een rijke historie en cultuur.

Klimaat

Zojuist al even aangestipt, maar hier toch even iets meer over het klimaat in Benissa. De temperaturen zijn hier het hele jaar door zeer aangenaam te noemen. In de zomermaanden ligt de maximumtemperatuur net iets onder de 30 graden. Niet te heet, maar wel weer warm genoeg om lekker in zee te kunnen zwemmen en te kunnen zonnen. Met 8 tot 9 zonuren per dag in deze periode moet dit dan ook geen problemen opleveren. Het hele jaar door valt er wel met regelmaat wel eens een buitje. De meeste kan op een bui heb je in de maanden september, oktober en november.

Overwinteren in Benissa wordt steeds populairder. Niet verwonderlijk als je weet dat de gemiddelde maximumtemperatuur ’s winters op ongeveer 13 graden ligt.

Bezienswaardigheden

Er zijn mensen die deze gemeente/plaats ook wel een groot openluchtmuseum noemen. Er valt dan ook erg veel te zien. Op het gebied van natuurschoon moet je zeker een dag doorbrengen in de Sierra de Bernia. Een prachtig bergachtig gebied dat zich over een lengte van 11 kilometer langs de kustlijn uitstrekt. Je kunt hier verschillende wandelroutes lopen, maar ook een mountainbiketocht maken is hier zeer goed mogelijk.

Hiken in benissa Spanje

In het dorp Benissa breng je zeker een bezoek aan La Iglesia de la Purísima Xiqueta. Dit is een oude neogotische kerk die ook wel de “Zeekathedraal” wordt genoemd. Verder tref je hier het Franciscanenklooster, El Ribereño, aan en het Huis van Juan Vives. Maar eigenlijk is lopen door de straatjes van dit dorp al volop genieten. Zeker als je dan ook nog eens stopy bij een authentiek cafeetje stopt om iets te drinken.

Verblijf

Er zijn voldoende overnachtingsmogelijkheden in Benissa. Hotels, luxe vakantiehuizen en villa’s, motels en appartementen, je vindt ze er in overvloed. Ook een camping is snel gevonden, net zoals het huren van een vakantiehuis of vakantievilla.

Moraira

Aan de Spaanse Costa Blanca ligt een typisch Spaans vissersdorpje genaamd Moraira. In de loop der jaren is dit vissersdorpje uitgegroeid tot een ware toeristische trekpleister. En niet zonder reden, want dit dorpje heeft werkelijk alles mee om het de binnen –en buitenlandse gasten naar de zin te maken. Ondanks de grote toeloop van toeristen heeft het dorpje zijn authenticiteit weten te behouden.

Zo vindt je hier niet het ene na het ander hotel of appartementencomplex die het aanzicht van het plaatsje een totaal ander karakter geven. Daarnaast heeft Moraira een jachthaven die er ook daadwerkelijk nog uitziet en nog wordt gebruikt als jachthaven. Dit klinkt misschien heel logisch, maar in andere toeristische plaatsen langs de Spaanse costa’s is dit een stuk minder logisch. “Schreeuwerige” reclames, rondvaartboten en ander typisch toeristisch vermaak als verhuur van zogenaamde “bananarides” maken hier de dienst uit. Maar in dit dorpje is hier dus geen sprake van en kun je als toerist nog heerlijk rondslenteren en genieten van de mooie jachten en zeilschepen. Kom wat vroeger in de ochtend naar de haven en je ziet de vissers hun vangst aan wal brengen. Vaak is het wel mogelijk om direct vanaf de boot een visje te kopen, hoe vers wil je het hebben?

Moraira is een dorpje dat van de toeristen verwacht dat zij zich, tot op zekere hoogte natuurlijk, zelf weten te vermaken. Vanzelfsprekend is hier ruim voldoende gelegenheid toe. Je vindt hier een ruim aanbod van restaurantjes en barretjes, maar als je op zoek bent naar nachtclubs en megadiscotheken, dan kun je beter een andere bestemming kiezen. Je geniet hier vooral van het heerlijke klimaat en de relatieve rust. De bezienswaardigheid van het dorp is het Castillo de Moraira. Zeker leuk om eens te bezichtigen, maar hou er dan wel rekening mee dat je hier vrij snel bent uitgekeken.

Een negatief verhaal? Zeker niet, want het is duidelijk dat een plaatsje als Moraira in een behoefte voorziet. Zeker als je op zoek bent naar wat minder massaal toerisme, maar wel liefhebber bent van het Spaanse leven aan de costa’s, dan is dit een zeldzaam pareltje dat je moet koesteren.

Ontdek het onbekende

Als regelmatige bezoeker van Salou ben ik deze plaats en vooral de omgeving bijzonder gaan waarderen. Was Salou eerst de badplaats waar mijn gezin lange dagen aan het strand doorbracht, daarna werd het de badplaats waar de kinderen het grootste deel van de dag slapend doorbrachten en “Salou bij nacht” hun domein was.

Zette ik mij eerst tegen Salou af, ik moest er naar toe van de familie, de afkeer is door de jaren heen veranderd in ware liefde en zelfs een verslavende liefde. Salou is mijn uitgaansbasis geworden om te genieten van het “warme” Spaanse leven. Een jaar niet in Salou geweest is een jaar minder geleefd. Salou heeft werkelijk alles wat een mens fijn, mooi, lekker, interessant, warm, nuttig en ga zo maar door vindt. Het enige dat er voor nodig is om “Salou anders” te bekijken is een fiets, een brommer een scooter, een quad of een auto en de moed om er alleen op af te gaan.

Rijdt zo eens op de fiets langs de kust en zoek voor de terugweg de zandweggetjes tussen de olijfbomen en hazelaarplantages. Ga met de bromfiets of scooter het achterland in, rijdt eens door de mooie Spaanse dorpjes met pittoreske pleintjes. Ga eens met de auto wat dieper het achterland in en ga zwemmen in een meer, pluk eens de sinaasappels van de rijk gevulde bomen, kijk eens hoe noten geoogst worden en loop eens naar binnen als je ziet dat druiventrossen door wijnboeren weggebracht worden om geperst te worden en het proces van wijn maken verder gaat. Maar neem vooral de tijd, gebruik je ogen en kijk naar de mensen en als het even kan praat met ze, gebruik daarvoor handen en voeten.

Salou is een plaats waar het altijd leeft. In Salou kun je vluchten, je kunt er zijn zonder te voelen, te ervaren je kunt er op gaan in de massa. Vijf minuten met de fiets of bromfiets, drie minuten met de auto en je ervaart weer dat je er bent en je ziet wat de natuur te bieden heeft en je komt zelf weer tot bezinning. De accu kan weer opgeladen worden, je relativeert, je snuift rust en ruimte op, je overziet de betrekkelijkheid. Tijdens de uitstapjes laat ik me ook altijd verrassen in de vele barretjes die je onderweg tegenkomt. De koffie en carragillo smaken beter dan thuis, het goedkoopste rode wijntje doet aan als een grand cru en de tapas eet je alsof je in driesterren restaurant bent. Lees een krant die in het barretje ligt, ik bedoel eigenlijk sla de sportpagina open en je hebt zo een onderwerp om met de plaatselijk bevolking contact te krijgen. Ze willen graag uitleggen hoe goed ze Barca of Real Madrid vinden. Ze vinden het fijn om contact te hebben al versta je elkaar niet, begrip is er al gauw. Vergeet vooral niet aan het eind van de dag in een plaatselijk winkeltje een lekker wijntje en likeurtje voor ‘s avonds mee te nemen. Geniet ervan.

In mijn volgende verhalen zal ik u meenemen op mijn ontdekkingstochten achter Salou.

Calpe

Aan de Spaanse Costa Blanca ligt het kleine plaatsje Calpe. Klein? Dat ligt er echter maar net aan hoe je dit bekijkt. Als je kijkt naar het aantal inwoners dan is het een plaats van een kleine 30.000 inwoners. In het hoogseizoen echter komen hier tienduizenden mensen bij. Het plaatsje, dat oorspronkelijk een vissersdorpje was, draait dan ook volledig op het massatoerisme.

Voor de lokale en regionale economie is dit toerisme een zegen. De keerzijde van de medaille is wel dat er nog maar weinig over is gebleven van het karakteristieke dorpje van voorheen. Is Calpe hiermee dan een ongezellige en sfeerloze vakantiebestemming? Zeker niet, het is immers maar net waar je naar op zoek bent. Deze Spaanse badplaats is uitermate geschikt voor jou als je op zoek bent naar zon, zee en strand in combinatie met uitgaan. Historie en cultuur komen hier niet op de eerste plaats. Restaurants, barretjes en discotheken komen dat wel en je kunt je op het gebied feesten en uitgaan dan ook helemaal uitleven.

In de oude binnenstad vindt je nog wel enkele overblijfselen uit lang vervlogen tijden. Je vindt hier bijvoorbeeld resten van de oude stadswal. En als je dan toch op zoek bent naar een klein beetje cultuur, dan kun je een bezoek brengen aan het archeologisch museum alhier. Voor de kust van Calpe ligt de karakteristieke Penyal d’Ifac. Dit is een rots van 332 meter hoog en de bezienswaardigheid van de plaats. Mocht je van natuur houden, dan kun je deze steile rots beklimmen. Het is een beschermd natuurgebied dat een klein vogelreservaat herbergt.

Twee keer per week is er markt in het dorp. Het is de ideale gelegenheid om je op en top vakantieganger te voelen. Heerlijk slenteren en rondkijken naar alle uitgestalde waar in een heerlijk zonnetje. Natuurlijk lunch je vervolgens onder het genot van tapas. Na een middagslaapje op het strand bereidt je je voor op de avond. Niet alleen staan de discotheken te popelen om je te begroeten, ook worden er veel festivals georganiseerd.

Veel plezier in Calpe!

Javea

Centraal gelegen tussen Valencia en Alicante vindt je het mooie stadje Javea. Het plaatsje is een typisch voorbeeld van een karakteristiek Spaans stadje zoals we deze allemaal in gedachten voor ons zien. In het geval van dit stadje klopt dit beeld dan ook volledig. Het is een geliefde plaats voor toeristen, maar de laatste jaren staat het stadje ook enorm in de belangstelling van de “overwinteraars”.

Klimaat

Dat Javea zo populair is heeft vanzelfsprekend veel van doen met het Mediterrane klimaat dat hier heerst. Heerlijk warme zomers en ook in het najaar en winter zijn de temperaturen nog zeer aangenaam te noemen. Dit klimaat zorgt ervoor dat dit stadje en omgeving een grote diversiteit aan flora en fauna te bieden heeft. Combineer dit alles met lekker eten en drinken, een vriendelijke bevolking en de populariteit is verklaard.

Dit is Javea op het Iberisch schiereiland een waar paradijs

Voor elk wat wils

Dit Spaanse stadje biedt elk wat wils. Uiteraard kun je hier volop genieten van zon, zee en strand. Uitgaansgelegenheden zijn er in overvloed te vinden, dus ook als je hier juist naar op zoek bent is dit stadje een prima reisbestemming voor je. Maar ook wanneer je iets meer wilt dan alleen dit is een bezoek aan dit grote dorp de moeite waard. Zeker als je de combinatie van zon, zee en strand zoekt met een stukje cultuur en geschiedenis heeft Javea veel te bieden. De oude binnenstad van het stadje ademt één al cultuur en historie. Hier vindt je de kerk van Sant Bartomeu en de Kapel van Santa Anna. Het is goed om te weten dat als je deze oude binnenstad wilt bezoeken je dan het beste te voet of met het openbaar vervoer kunt gaan. Parkeerplekken zijn er immer schaars.

Duanes del Mar is de haven van dit levendige stadje. Deze is eigenlijk in twee delen opgesplitst. Aan de ene kant heb je de vissershaven en het andere gedeelte is bedoeld voor de pleziervaart. In beide gedeelten is het heerlijk flaneren en genieten. Een aanrader is om eens vroeg in de morgen naar de vissershaven te gaan. Het is erg leuk om de vissers hun vangst aan wal te zien brengen.

Het is niet lastig om een goed onderkomen in Xàbia te vinden. Je hebt er een ruime keuze in hotels en appartementen, maar ook het huren van een huis of villa is hier heel goed mogelijk. Ook zijn er, hoe kan het ook anders, voldoende campings te vinden.

Soms zit het even tegen

Heeft u ook wel eens van die dagen die heel anders verlopen dan dat je van te voren zou kunnen bedenken? Ik wel maar zo anders als ik dit jaar heb meegemaakt komt zelden voor.

In mijn vorig verhaaltje schreef ik, dat ik terug zou komen op een van mijn laatste ontmoetingen met mijn allerbeste Spaanse vriend Manuel. Het was dit voorjaar, het bijzondere weer dat toen over Salou heerste, beschreef ik al in mijn vorige stukje. Dat was niet de reden maar wel de aanleiding van een onvergetelijk dag/nacht. Die dag was echt anders dan andere, onvoorspelbaar, onzeker, soms angstig, emotioneel maar met een optimistisch einde. Gert we gaan lekker uit eten, wij gaan onszelf verwennen, dat verdienen we na zo’n waterige dag hoor ik Manuel nog zeggen door de telefoon. We spreken woensdagavond om 22.00 uur af bij Jose en zijn vrouw, een klein, maar gezellig restaurant met een prima keuken. Neem Ingrid mee, dan komt Eugenie ook mee. Fantastisch Manuel goed idee, ik heb er zin in. Later op de dag SMS – te ik Manuel nog een keer dat ik er zin in had om weer eens lekker echt Spaans uit eten te gaan en dat een goede Spaanse wijn, een Carlos I en een carajillo er zeker ook goed in zouden gaan.

De rest van de dag heb ik me met Ingrid vermaakt met een autorit door de bergen in het achterland van Salou, de wijnroute hebben wij gereden. Een aanrader, deze route, een zeer afwisselend landschap met mogelijkheden van het bezoeken van leuke wijnhuizen en het bekijken van pittoreske, ongerepte, Spaanse dorpjes. Doen zou ik zeggen de wijnroute, ga om een uur of 11 weg en lunch in een klein restaurantje in een mooi dorpje. Geniet van het landschap, geniet van een heerlijk kopje koffie op een terrasje en geniet van heerlijke Spaanse delicatessen afgeblust met een lekker wijntje. Manuel had me verteld dat hij die middag een zgn. medische check up had bij zijn huisarts. Dat heeft hij elk jaar en is een veel voorkomend fenomeen in Spanje. Een routineonderzoek zou je zeggen. Ik sprak naar hem nog mijn bewondering uit over de goede Spaanse gezondheidszorg en trots beaamde hij dat.

Na de wijnroute namen Ingrid en ik in Cambrils nog een lekker ijsje op een terras. Om een uur of 21.00 uur waren wij “thuis” en gingen lekker op het terras zitten en namen de dag door. Na een tijdje ging de telefoon. Het was Eugenie, aan haar stem hoorde ik al dat er iets aan de hand was. Het etentje kan niet doorgaan zei ze, Manuel ligt in het ziekenhuis, hij heeft mij gebeld, hij is vanmiddag door de huisarts naar het ziekenhuis in Tarragona verwezen. Ik ga zo naar hem toe om te kijken wat er precies aan de hand is. Wij gaan mee zei ik, kom je ons ophalen? Een uur later waren we in het ziekenhuis, de afdeling Urgencias. Een hele andere wereld, maar voor mij niet onbekend (zie Salou anders deel 9). Bij binnenkomst veel mensen, vooral kinderen in een grote wachtruimte met flat screen. Een kakofonie van geluiden. Terwijl ik mij verbaasde over de wachtruimte om 22.00 uur ‘s avonds informeerde Eugenie waar Manuel lag. Kom mee zij ze tegen Ingrid en mij, kamer 8 moeten we naar toe. Het leek wel of we in een Amerikaanse filmserie beland waren, veel hardlopende dokters en verpleegsters, bedden die rond gereden werden en veel heel veel mensen die kennelijk bij de patiënten hoorden. Manuel troffen wij aan in kamer 8, een met witte tegeltjes beklede ruimte waar een aantel bedden stonden, afgescheiden door gordijnen. Manuel was aangesloten op allerlei apparatuur. Het eerste wat hij zei was dat hij honger had en dat herhaalde hij tegen elke dokter en verpleegster die bij hem kwam. Na een uur moesten er nog een aantal checkes uitgevoerd worden en zo gingen Eugenie, Ingrid en ik om een uur of half twaalf’s avonds in de buurt van het ziekenhuis nog lekker “tapas” eten. Om een uur of een waren we weer terug in het ziekenhuis op de afdeling Urgencias waar het nog steeds druk was. Inmiddels werd duidelijk dat Manuel weer naar huis mocht. De opname was preventief geweest, de huisarts had iets geconstateerd en dan is het in Spanje gewoonte dat je direct doorverwezen wordt en er onmiddellijk een onderzoek ingesteld wordt.

En Manuel, hoe gaat het daar nu mee, ‘s nacht toen we om een uur of twee thuis kwamen heeft hij eerst lekker gegeten. De volgende dag is hij weer gewoon gaan werken (een diehard). Hij is nog onder controle, maar functioneert als vanouds. Dat betekent, werken, met de vrienden praten, voetbal kijken (Spanje zit als ik dit stukje schrijf in de halve finale). Zijn levenswijze heeft hij iets aangepast aan zijn leeftijd. Ik heb weer geleerd dat Spanje op meerdere punten goed georganiseerd is, ik kan u dan ook zeggen, de gezondheidszorg is prima, als er ook maar enige verdenking van iets is, wordt dat direct uitgezocht en hoef je niet zoals vaak in Nederland op een afspraak wachten. De afdeling Urgencias wacht op u.

En o ja drie dagen later hebben we met zijn viertjes heel gezellig en lekker gegeten bij Jose en zijn vrouw.

Een dagje in Salou

07.00 uur de wekker gaat, ben me nog niet geheel bewust van wat er aan de hand is. Ik kijk om me heen in de slaapkamer en denk he vakantie Salou lekker. Spring het bed uit, loop naar de woonkamer en doe de deur naar het balkon open. Ik ga het balkon op en snuif de frisse ochtendlucht naar binnen. Ik heb er zin in vandaag mompel ik. Ik trek een trainingsbroek en T shirt aan en ga naar beneden. Buiten is het nog rustig. Hier en daar hoor ik wat gerommel en ver weg hoor ik nog een vuilniswagen. Ik loop de straat uit, steek het spoor over en loop naar het strand. Dat ligt er mooi bij zeg ik tegen mezelf, de gemeente heeft weer goed werk verricht. Ik loop naar de vloedlijn en ga richting Cambrills. Wat een leven zo op een mooie heldere blauwe ochtend, wat een leven.

Na 45 minuten lopen keer ik om, het is dezelfde weg maar lijkt een andere wereld. Langzaam aan komen er meer mensen het strand op, hier en daar staat een visser, loopt iemand hard of loopt er iemand met een hond. Leuk denk ik al die mensen die ergens mee bezig zijn. Gezond zo ’s ochtends bewegen in de frisse lucht. Om ongeveer 08.45 uur kom ik bij mijn barretje voor het eerste kopje koffie en een praatje over het voetbal. Wat een leven bedenk ik me weer als ik de koffie op drink. Om 09.20 uur ga ik naar het appartement, de familie slaapt nog, ik heb al weer veel ervaringen opgedaan. Een lekkere douche werkt goed, tot nu toe allemaal genot bedenk ik me. Ik kies er om 09.50 uur voor niet met de familie te ontbijten maar lekker op een terras. Ik weet dat mijn familie mijn keuze wel zal begrijpen, ze kennen me en mijn gedrag in Salou. Om 10.05 uur zit ik op een terras vlak bij Bruintje Beer, onderweg heb ik een Nederlandse krant gekocht. Ik heb een plaatsje in de ochtendzon, die is nog niet te warm, maar je voelt dat de zon vandaag gaat branden. Machtig om de natuur zo te ervaren. Ik bestel een koffie met een broodje met lomo. Het is nog stil op het terras, maar het vult zich langzaam met vooral Engelsen, Spanjaarden, Duitsers en Nederlanders. Je kunt aan het ontbijt zien uit welk land ze komen. De een eet een broodje kaas, de ander bonen en worstjes, nog een ander een strammer max en de volgende een cakeje. Leuk denk ik al die verschillen. Ik doe de krant open en ga lezen. Naast me lezen ze mee. Al gauw praat ik met mijn buurman over het weer in Nederland, de nieuwste voetbaltransfers en de politiek. Je hoeft hier nooit eenzaam te zijn komt in mij op. Na nog een kopje koffie ga ik om 11.30 uur naar huis. Het is druk bedenk ik me, mensen met parasols, zwembandjes, stoelen en grote tassen lopen richting strand. Ze zien er vrolijk uit.

Thuis aangekomen word ik door de familie begroet, ze zijn met het ontbijt (of brunch) bezig. Ik vertel mijn verhaal en van de kinderen hoor ik over het nachtleven. Ze hadden genoten begreep ik, veel nieuwe mensen ontmoet. Ik vraag naar hun plannen. We zien wel mompelen ze, ik hoor iets van zwembad en strand. Ok zeg ik maar zullen we wel samen eten vanavond. Prima en we spreken om 22.00 uur af bij Juan’s restaurant in Cambrills. Mijn vrouw zegt dat ze wel wat samen met me wil ondernemen. Daar was ik blij mee en stelde voor om samen de bergen in te gaan een dorpje te bezoeken en een wandeling te maken. Leek haar een mooi idee, het lijkt wel of je hier makkelijker afspraken met elkaar kunt maken bedacht ik me.

Om 12.30 reden mijn vrouw en ik weg in de auto. Het dak open genietend van zon en wind. Nadat we richting Mont Roig gereden waren rook je de omgeving, hier een varkensboer, daar een pijnbomenbos en weer verder de druiven. Om ongeveer 14.00 uur stopten we in een klein dorpje bij een dorpshuis. We dronken een wijntje en aten tortilla. Wat een zaligheid zeiden we tegen elkaar. We kochten nog een paar flessen wijn van de plaatselijke coöperatieve en om 15.45 uur gingen via een mooie route langs een meer, een windmolenpark en vooral mooie bossen richting kust. Bij een parkeerplaats bij een bos stopten we en liepen het bos in, een kwartiertje ongeveer. Daar zijn we gaan zitten en alleen maar luisteren naar …….ja, naar wat, naar de stilte en naar vogels. Wat kan genieten toch eenvoudig zijn zeiden we tegen elkaar en het kost niets. Uiteindelijk reden we verder en waren om 18.00 uur thuis. Mijn vrouw ging wat lezen bij het zwembad en ik trok mijn sportkleding aan en ging een stukje fietsen door Salou.

Om 19.30 uur was ik weer bij het barretje waar ik ’s ochtends ook was. Iedereen was er, Manuel, Jesus, Herman, Pepe, noem maar op. We dronken een glas tinto, aten een tapa en vertelden over familie en de dingen van alle dag. Wat een sociaal leven bedacht ik, hoe anders dan in Nederland. Om 20.45 uur ging ik naar huis. Nam een douche en ging even op het balkon zitten. Om 21.45 naar Cambrills voor het eten bij Juan. Ook het eten was weer een mooi moment van de dag, we zaten in de tuin, begonnen met een schotel met producten uit de streek als voorgerecht, daarna een conecho ali oli en sloten af met een crema catalan. Daarbij een lekkere huiswijn. Ieder van ons vieren had iets te vertellen en voor we het wisten was het 00.15 uur. De rekening viel zoals altijd weer mee en we gingen naar huis, tenminste mijn vrouw en ik. De kinderen begonnen aan het zwaarste deel van de dag.

Om 01.00 uur stapte ik het bed in, ik blijf hier, dacht ik, ik ga hier niet meer weg. Wat een leven, wat een temperatuur, wat een gezelligheid. Morgen komt er weer zo’n dag. Ik hoop dat u ook deze dagen kent in uw vakantie in Salou.

Ode aan de werkers

Daar lig je dan heerlijk in een ligstoel op het strand, of zit je in een lekkere luie stoel bij het zwembad van je hotel of appartement. Je slentert vaak ‘s avonds door Salou en gaat ergens een restaurant binnen om te eten of je neemt op het terras van een barretje of ijstent iets te drinken of een overheerlijk ijsje. Vaak wordt er tegen elkaar gezegd, wat heerlijk, wat genieten we. Denkt u er wel eens bij na hoeveel verschillende mensen er voor zorgen, dat u zo lekker op vakantie kunt gaan en bent.

Meestal is het begin een adviseur bij een reisbureau of een medewerkster bij een internetbedrijf. Als u geboekt heeft zorgen zij voor de reservering bij het hotel, appartement of camping. Vaak als je niet met eigen vervoer gaat moet ook de reis nog uitgevoerd worden. De reis wordt verzorgd door twee chauffeurs en meestal een hostess op de bus. Als je met het vliegtuig gaat moet je inchecken, wordt de bagage ingenomen en naar het vliegtuig gebracht. Het vliegtuig wordt gevlogen door twee piloten met in de cabine een aantal stewardessen. Als je met de bus aankomt word je ontvangen door een host of hostess die je begeleidt naar het hotel/ appartement, waar weer een receptionist(e) klaar staat om je de sleutel te overhandigen. Kom je met het vliegtuig aan, staat een hostess je op te wachten en de bus met chauffeur staat klaar om je naar de accommodatie te brengen.

In de accommodaties zijn weer mensen werkzaam, in het hotel heb je koks, kamermeisjes, technische medewerkers, obers, barmensen, soms recreatieleiders, zwembadpersoneel, aanvegers van de terrassen. Ga je met een excursie mee staat er weer een bus met chauffeur en gids klaar, onderweg informeert een gids ter plaatse je over de bezienswaardigheden, als je iets wilt kopen heb je de verkopers en verkoopsters. De bussen worden getankt op een tankstation met een bediende. In Salou zelf zijn ook vele mensen voor de toeristen werkzaam, ‘s nacht en in de vroege ochtend rijden de vuilniswagens rond, ’s avonds en ‘s ochtend wordt het strand schoongemaakt en aangeharkt. Bij de zuiveringsinstallatie werken mensen aan de zuivering van het rioolwater. In de waterfabriek wordt het water om te douchen verder gepompt. De hele dag rijden vrachtwagens met etenswaren rond, de busjes met dagbladen en weekbladen kom je meestal ‘s morgens tegen evenals de bevoorrading van de keukens van de restaurants en hotels. Ook de supermarkten en winkels moeten bevoorraad worden en de spullen worden verkocht door verkopers en verkoopsters. Soms zie je een politieagent, die zo onopzichtelijk mogelijk zijn werk doet, de brandweer staat altijd paraat. De gemeentewerkmannen zorgen voor mooie rotondes, plantsoenen, schone straten en stoepen.

Dokters en tandartsen helpen toeristen, in de ziekenhuizen worden toeristen geholpen, het openbaar vervoer vervoert toeristen en ook het treintje in Salou doet dat. Kortom te veel om op te noemen.

Als je zo lekker op het strand zit of in een luie stoel, dan denk je vaak aan niets of aan iets moois. Weet wel dat honderden mensen in de weer zijn om u een onbezorgde vakantie te laten hebben. Wat een heerlijk gevoel, dat u eraan mee werkt dat die mensen straks ook op vakantie kunnen gaan. Vakantie is gewoon elkaar helpen te leven.Ik wens u een fijne tijd toe en knik eens vriendelijk naar al die hulpvaardige mensen.

De weergoden van Spanje

Mijn komst was aangekondigd in het Costa Dorada Infomagazine. Iedereen had het gelezen, zelfs de weergoden. Wat was het mooi de laatste weken, wat heeft uw mijmeraar weer veel beleefd. U zult van deze belevenissen lezen in de verhaaltjes die ik in dit jubileumjaar (ja ja we bestaan vijf jaar) weer mag schrijven. De redactie heeft na lang beraad mij toegestaan weer mee te doen aan dit mooie en informatieve blad. Enige trots heeft zich daardoor van mij meester gemaakt. Een mijmeraar in een professioneel blad is als een amateurvoetballer op het Europees Kampioenschap.

Het was een belevenis, in Nederland lag iedereen voor pampus op het strand en in Salou was er bijna geen strand te zien. Hoge golven, veel wind, weinig zand was wat uw mijmeraar zag op zaterdag 10 mei. Alles wat Nederland zo bijzonder maakt was afgezakt naar de Middellandse Zee. Ik moet zeggen, niet op gehoopt, niet verwacht, maar toch prachtig. Hoezo prachtig zie ik u denken, wat moet je er mee met al die nattigheid, wind en somberheid. Maar, is er niets mooiers dan het onbekende, het gedachte onmogelijke en de wispelturigheid van de natuur. En in Salou weet je dat de temperatuur snel terugkomt, de nattigheid gauw opdroogt en de stemming zich direct aanpast.

Uitgestorven was Salou, waar is iedereen vroeg ik mij af. Waar zijn de tatoo’s, waar liggen de die-hards, waar lopen de grote zonnebrillen. Je zag ze niet, je hoorde ze niet het leek uitgestorven. Prachtig vond ik het, bijna alleen met de natuur. Wat mooi dat mensen zich kunnen terugtrekken, kunnen bezig houden met iets anders, niet aangewezen zijn op alleen de zon.

Zondag was het nog mooier, ´s ochtends toen ik al vroeg met Manuel (in mijn volgende verhaal meer over hem) aan het fietsen was, zag je heel langzaam de mensen uit hun schulp kruipen, alsof ze met een teen voelden hoe koud het water was, alsof ze met een natte vinger de wind aan het meten waren, alsof ze met een korte broek aan de temperatuur aan het voelen waren.

Als er een glimlach op het gezicht kwam, zag je dat de vrolijkheid er ook weer was.

Ik bedacht me dat je in Salou een tocht door je emoties kunt maken. Dat je na deze tocht kunt zeggen, ja ik ben er weer: ik kan voelen, ik kan blij zijn, ik kan er zijn.

2010: Het gesprek van de dag

Bent u ook in de ban van de hypotheekaftrek, de verhoging van de AOW leeftijd, het wereldkampioenschapvoetbal, de crisis, Joran, de olieramp, Jack de Vries, de uitslag van de verkiezingen? In elk gesprek komt wel een van bovenstaande zaken aan de orde.

Uw mijmeraar niet hoor. Hij heeft alles weg gemijmerd en bedacht dat als deze zaken niet aan de orde zijn er altijd wel iets anders onderwerp van gesprek is.

Wat zou het heerlijk zijn als er echte stilte om je heen zou zijn en met die stilte bedoel ik rust, geen opwinding, geen zgn belangrijke zaken. Gewoon lekker stilte zonder hijgerige journalisten, zonder hijgerige zgn. deskundigen, zonder een wedstrijd op de televisie om het nieuwste nieuws, het schokkendste nieuws, het hardste nieuws, het mooiste nieuws, het meest emotionele nieuws en tegenwoordig ook het gemeenste nieuws. Wat zou het mooi zijn, stilte waarin je elkaar nog hoort en begrijpt, stilte waarin je de geluiden van de natuur goed hoort, stilte waarin je echt kunt voelen en niet een gevoel opgedrongen krijgt.

Weet u dat het mogelijk is om die stilte weer te vinden. Op zich vrij gemakkelijk zelfs. Een ding daarvoor is zeker belangrijk. U moet het zelf doen. De vakantietijd is daar goed voor, De vakantietijd is toch al een periode waarin je vaak anders bent dan dat men van je verwacht. De vakantietijd is toch al vaak een periode waarin familie of vrienden zeggen, ik wist niet dat je dat ook kunt of ik wist niet dat je zo ook bent.

Mijmeraar denkt dat het komt omdat je in de vakantietijd onafhankelijker bent, het is een periode van even geen vaste tijden, even geen baas, even geen medewerkers, even geen klanten, even geen files, even geen …….. noem maar op.

Wat zou het mooi zijn als je die onafhankelijkheid ook buiten de vakanties zou bewaren. Zou de wereld er niet vriendelijker uitzien omdat we ons minder met de zaken van een ander zouden bemoeien. En ons meer met de echte ander zouden bemoeien.

Ik ben er nog niet echt uit maar denk van wel.

U heeft hier aan de Costa Dorada de tijd, denk er eens over na, praat er eens met uw familie en vrienden over. Wat zou het mooi zijn als een vakantie aan de Costa Dorada en een artikeltje in dit magazin bijdraagt aan een betere wereld.

Geniet van alles wat u ziet, hoort en voelt.